حواء

بدون شرح!

hawva — Fri, 07 Aug 2009 20:09:11 GMT

اگر حق با شماست آیا نیازی به زور است؟

گاندی می گوید: "حقیقت می ایستد، حتا اگر جز خودش هیچ حامی و پناهی نداشته باشد". آن که نیاز به زور دارد، "دروغ" است. زیرا دروغ، از خود حقانیتی ندارد که روی آن بایستد. و بنابراین مجبور است برای صیانت از خودش به منبع قدرتی خارج از حقانیت خود، یعنی به "زور" متوسل شود.

متن کامل رو ااینجا ببینید

ولن تایم!

hawva — Thu, 12 Feb 2009 15:36:57 GMT

قابل توجه عشاق عزیز

اگر می خواهید برای روز ولنتاین (۲۶ بهمن ماه) عقشولانه بازی در بیارید لطفا صبر کنید!!!

و گرامی داشت هر گونه عشق و عاشقی را به ۳ روز بعد ترش (یعنی ۲۹ بهمن) موکول کنید

با این کار

۱.طرفتان که کلی از شما نا امید شده سه برابر سورپریز و خوشحال میشه!

۲.کادو های ولنتاین تا اون روز نصف قیمت شده!

۳.مثل یک میهن پرست واقعی عشق رو گرامی داشتید!

پ.ن. ۲۹ بهمن روز عشق در ایران باستان

برای اطلاع بیشتر میتونید به اینجا یا اینجا مراجعه کنید

hawva — Tue, 10 Feb 2009 22:55:13 GMT

سلام

با عرض شرمندگی بعد از گذروندن یه ترم شلوغ با کارهای زیاد به یه استراحت طولانی احتیاج داشتم

(اگه مسئولیت های خونه رو فاکتور بگیرم گذروندن واحد های درسی و رفتن به کلاس های نقاشی و خوشنویسی و روانشناسی خیلی خسته ام کرد که نتیجه اش این استراحت طولانی یرایreset شدن مغزم بود!)

عوضش با کلی وبلاگ جدید آشنا شدم که در اسرع وقت به عرضتون میرسونم!

hawva — Wed, 07 Jan 2009 08:33:18 GMT

شاید شما هم این جمله دکتر شریعتی رو شنیده باشید:

حسین (ع) بیشتر از آب تشنه لبیک بود . افسوس که به جای افکارش زخم های تنش را نشان دادند و بزرگترین دردش را بی آبی نامیدند.

اما قضیه اونجا اسف بار تر میشه که افراد سپاه دشمن (که ما اونها رو آدم های بی دین و نا مسلمون می دونیم) به قدری ادعای مسلمونی داشتن که روز عاشورا رو برای قرب به خدا روزه می گیرن و اعتقاد داشتن برای رضای خدا دارن با دشمن خدا می جنگند.

پیش خودم فکر کردم خیلی وقت ها هم من فکر می کنم کاری که می کنم درسته و یه مسلمون تمام عیارم ! غافل از اینکه شاید واقعا کارم یزیدی باشه و با کارم دل امام زمانم رو از خودم برنجونم!

در شگفتم از مردمی که خود در ظلم و جور و ستم و استبداد زندگی میکنند و بر حسین ِ آزاده ای می گریند که با سربلندی و عزت زندگی کرد و با افتخار به شهادت رسید.

یتیمان غزه

hawva — Sun, 28 Dec 2008 20:33:37 GMT

کفش های یتیمان غزه ،

کفش هایی که خریدار ندارد!

مامان دوم

hawva — Sun, 28 Dec 2008 09:33:18 GMT

تا حالا دقت کردید که به دختر ها از دو سالگی مادری کردن رو آموزش میدن و دختر بچه ها از همون کوچیکی یاد می گیرن که مثلا مسئولیت یه عروسک رو به عهده بگیرن و تر و خشکش کنن...

این قضیه ادامه پیدا می کنه تا وقتی که دختر ها بزرگ می شن و می خوان ازدواج کنن اون موقع هم بهشون تاکید می کنن که باید بشن مامان دوم شوهرشون . یعنی حواسشون باشه یه وقت صبحونه نخورده از خونه بیرون نره ، لباسش کثیف و چروک نمونه ،با لباس نازک تو سرما از خونه بیرون نره ، وسایلش مرتب باشه ، یه وقت صبح ها خواب نمونه ، چیزی اش رو جا نذاره ، وقتی مریض میشه آش و سوپ و داروش رو به موقع بخوره و ...

این که این قضیه چقدر از طرف خود خانم ها تاکید میشه و اگر یه زنی نخواد اینجوری باشه هزار تا انگ بهش می خوره که جای بحث نداره!؟

از طرفی مرد ها هم اینطوری آموزش دیدن که همسر یعنی مادر دوم!

و زنی که این مسئولیت های مادری اش رو خوب انجام نده - حتی اگه نیاز های عاطفی و جنسی همسرش رو بر آورده کنه – باز هم همسر خوبی نیست ! و مردها مدام این سرکوفت رو به همسرشون میزنن و از طرف جامعه هم تایید و تصدیق می شن.

حالا مسخرگی این قضیه اونجایی مشخص میشه که یه مرد این توقع رو از همسرش داره اون هم این خواسته رو اجابت میکنه ( مثل خیلی از خونواده های قدیمی و سنتی ) ولی بعد از چندین و چند سال زندگی و زمانی که دیگه عروس دار و نوه دار شدن ؛ اقای خونه یادش می افته که ای وای من عمرم داره تموم می شه ولی هنوز ازش لذت نبردم. در نتیجه میره و یه دختر بعضا جوون رو به عنوان معشوقه انتخاب میکنه که دیگه مامانش نباشه و فقط عشقش باشه و این در حالیه که در اکثر مواقع معتقدن ما زنمون رو دوست داریم ولی از این یکی هم نمیتونیم دل بکنیم! **(آخه آدم که نمی تونه مامانش رو دوست نداشته باشه! میتونه؟) و در نتیجه هم زن و بچه شون رو کنار خودشون نگه میدارن هم معشوقه شون رو.***

البته خود من به شخصه این مشکل رو ناشی از این دیدگاه می دونم تا ناشی از خود آقایون.چون از نظر روانشناسی هر چقدر هم که مرد ها اصرار کنن روی نقش های مادری همسرشون باز هم نیازشون به یه رابطه عاطفی بیشتر از نیاز به رابطه مادرانه است. به خاطر همین هم روانشناس ها تاکید میکنن که کارهایی رو که آقایون خودشون می تونن انجام بدن براشون انجام ندین.(مثل پیدا کردن وسایلی که گم کردن یا ...)

**پی نوشت : برای مثال می تونید فیلم دنیا یا فیلم دعوت (اون داستانی که مریلا زارعی توش بازی می کنه) رو به یاد بیارید.

*** به قول دوستم اشکال از اونجایی شروع میشه که مردها میبینن نمیشه زنشون هم مامانشون باشه هم باهاش برن توی رختخواب!

دیگه ازت بدم میاد

hawva — Sat, 27 Dec 2008 17:54:18 GMT

من از کار خونه بدم می یاد از انواع و اقسامش از جمع و جور گرفته تا ظرف شستن ، از گرد گیری تا غذا پختن

چند روز پیش توی یه جمع زنونه اینو گفتم: من از کارهای خونه بدم میاد به نظرم یه کار تکراری و بی نتیجه است که بدون هیچ تغییری مدام باید انجامش بدی...

حاضرین در جمع منو یه جوری نیگا کردن که ... و یکیشون در جواب گفت خوب همه کار ها تکراریه مثل غذا خوردن ، حموم رفتن و ...

من گفتم منظورم اینه که اگه اون وقتی رو که قراره بذارم برای اینکه مثلا هر روز گرد گیری کنم بذارم برای یه کار مثلا توی محل کار بعد از چند روز به یه نتیجه ای میرسه که با اون گرد گیری هرروزه و غذا پختن مدام بهش نمی رسم.

یکی دیگه بهم گفت: ولی اگه همین کارهای تکراری مثل غذا خوردن رو نکنی نمی تونی کارهای بیرون از خونه رو هم انجام بدی یعنی توانش رو نداری! من که قانع نشدم هنوز هم از کار خونه بدم میاد به خصوص وقتی مهمون دارم و باید کارها رو مضاعف و با یه لبخند مسخره انجام بدم!

ابراهیم دوست صادق و یکدل

hawva — Tue, 09 Dec 2008 01:57:03 GMT

داشتم فکر می کردم چرا حضرت ابراهیم(ع) اینقدر محبوب خدا شده چرا شده خلیل الله* و چرا توی یه روز همه مسلمون های دنیا یاد اون می افتن؟

بعد فکر کردم اگه بعد از صد سال که تو آرزوی بچه دار شدن پرپر میزنی ووقتی دیگه نا امید شدی پسر دار یشی وبعد از چند سال وقتی تنها نتیجه زندگیت به سن جوونی و شادابیش برسه خدا بهت بگه با دستهای خودت سرشو ببر چی کار میکنی؟

خدا رو انتخاب میکنی یا پسرت رو؟

ابراهیم خدا رو انتخاب کرد برای همین شد دوست ویژه خدا، دوست صادق و مهربان، به خاطر صداقت و یه رنگی توی دوستیش!

کاری که فقط یه نفر دیگه تو تاریخ اون رو انجام داد در محرم سال 61

و این بار به جای فرزند، گوسفندی قربانی نشد.

*"فرهنگ عمید" خلیل : دوست مهربان و یکدل دوست ویژه دوست صادق

راستی عیدتون مبارک

این ره که تو می روی به ترکستان است...!

hawva — Sat, 22 Nov 2008 16:44:18 GMT

یکی از دوستام چند روز پیش تو وبلاگش درباره ی یه موضوع جالب نوشته بود که بد ندیدم دوباره راجع بهش بنویسم:

راجع به اینکه چه طور اکثر زنان در گذشته حتی از حق درس خوندن و کار کردن بیرون از خونه (حتی تو یه محیط ساده و کاملا زنونه) محروم بودن و چه طور حالا اینقدر نگرش نسبت به اونها تغییر کرده که نه تنها کار کردن و درس خوندنشون بد نیست بلکه مادر ها موقع زن گرفتن برای پسرشون گاها دنبال یه دختری میگردن که درآمد قابل توجه داشته باشه، بتونه کمک خرج باشه ، خونه و ماشین هم اگه داشت که چه بهتر! ، حالا سنش هم از پسرشون بیشتر بود چندان اهمیتی نداره تا به اصطلاح مثل یه مادر پسرشون رو تر و خشک کنه!!!

حالا اینکه اصولا مادری کردن یه زن برای شوهرش چقدر از نظر روانشناسی و ارتباط عاطفی و ... درسته خودش جای بحث داره که حتما سعی می کنم راجع بهش تا اونجا که میدونم بنویسم اما نکته ای که توجه منو جلب کرد این بود:

درسته که نگرش تا حد زیادی نسبت به زن ها تغییر کرده و درسته که خیلی از محدودیت های قبل از بین رفته ولی آیا واقعا همه ی محدودیت ها و فشار ها محو شدن؟؟!

یا مثلا زنی که بعد از ازدواج می تونه سر کار بره اما باید سر ماه تمام حقوقش رو خرج خونه کنه چون از اول روی در آمدش حساب شده بوده!، و از طرفی شستن و پختن و نظافت و اتو کشیدن هم که هیچ... کار خود زنه! خیلی از مادر بزرگش خوشبخت تره؟

سوال من اینه: اگه قراره برابری باشه وحقوق از دست رفته زن بهش برگرده و زن بتونه مثل مرد تو فعالیت های بیرون از خونه فعالیت داشته باشه، قراره در نهایت وضعیت کی مطلوب تر شه؟

زن یا مرد

آیا چرخش از نوع 360 درجه به معنی برگشتن سر جای اول نیست؟

تجرد یا تاهل مساله این است!!!

hawva — Sat, 15 Nov 2008 19:05:18 GMT

حتما شما هم تا حالا الفاظی مثل دخترترشیده و باد کرده و ... رو زیاد شنیدین ! الفاظی که( در هر صورت و بدون توجه به شرایط اون دختری که راجع بهش حرف زده میشه ) سعی می کنن هویت فرد رو با ازدواج تعریف کنن و ملاک برتری شخصیتی یک زن رو انتخاب شدن برای ازدواج می دونن و اون کسی که به این درجه نرسیده رو لایق هر نوع مسخره و تحقیر شدن می دونن. و البته مشکل در همینجا تموم نمیشه بلکه تازه اول ماجراست چرا که حتی بسیاری از افرادی که خودشون این مسئله رو قبول دارن و باور کردن که قبل از ازدواج کردن زندگی شون سر در هوا و خیلی بد و ضایعه! ، باز هم به هر دلیلی امکان ازدواج پیدا نمی کنن یا بعد از ازدواجشون دچار مشکل میشن و طلاق می گیرن و این خودش منشا کلی از تنش های فکری و آسیب های روانی میشه. اینکه بدونی ناخواسته داری یه هنجار و مهمتر از اون یه ارزش اجتماعی رو زیر پا میذاری و چاره ای هم نداری!

می دونم که این حرف رو تا حالا خیلی ها زدن ولی این رو هم دیدم که –متاسفانه-خیلی از افرادی که مخاطب این حرف قرار می گیرن سریع میگن "گربه دستش به گوشت نمیرسه و ..." یا اینکه از اهمیت شرعی و عرفی و قانونی و اخلاقی و... ازدواج حرف میزنن و میگن که با این حرف ها کار های غیر اخلاقی توجیه میشه!!!

اما من خودم به شخصه اولا دستم به گوشت که رسیده هیچی، 5 - ۴ سال هم از ازدواجم می گذره، از ازدواجم هم خیلی راضیم ،همسرم هم اصلا آدم مرد سالارو بی شخصیتی نیست و بنده در این زمینه دچار مشکلی نیستم...

ثانیا فکر کنم یه ذره خدا پیغمبر حالیم باشه!

خود همون پیغمبری که گفته : ازدواج سنت منه و تشویق به ازدواج کرده هیچ وقت آدم مجردی (اعم از زن و مرد) رو مسخره و تحقیر نمی کرده و با اینکه اسباب ازدواج خیلی ها رو فراهم می کرده اگه یکی از اون ها می خواسته طلاق بگیره به زور و با فشار های روانی مانعش نمی شده (نمونه اش زینب از اقوام پیامبر(ص) که دکتر شریعتی تو کتاب "زن در چشم و دل محمد" داستان ازدواج و طلاق اون رو کامل شرح میده)

تازه اونی که گفته فرد با ازدواج نیمی از دینش رو کامل میکنه اولا هزار تا حدیث دیگه هم درباره اخلاق زناشویی و حقوق اعضای خانواده –نه فقط مردان خانواده- گفته ثانیا هیچ جای حدیث صحبتی از این نشده که هر کس ازدواج نکنه هویت اجتماعی و... نداره!

نتیجه اخلاقی: تو رو خدا بعد از این اگه یه دختر – یا بعضا پسر- مجردی رو دیدین که سنش بالا رفته بود یاد کوزه ترشی نیفتین اگر هم میفتین بی زحمت به روی مبارک نیارین که اگه بیارین یه جنایت به بقیه جنایت های تاریخ اضافه شده!