طراح قالب:
رضا امین زاده
Powered By
BLOGFA.COM
اگر می خواهید برای روز ولنتاین (۲۶ بهمن ماه) عقشولانه بازی در بیارید لطفا صبر کنید!!!
و گرامی داشت هر گونه عشق و عاشقی را به ۳ روز بعد ترش (یعنی ۲۹ بهمن) موکول کنید
با این کار
۱.طرفتان که کلی از شما نا امید شده سه برابر سورپریز و خوشحال میشه!
۲.کادو های ولنتاین تا اون روز نصف قیمت شده!
۳.مثل یک میهن پرست واقعی عشق رو گرامی داشتید!
پ.ن. ۲۹ بهمن روز عشق در ایران باستان
حسین (ع) بیشتر از آب تشنه لبیک بود . افسوس که به جای افکارش زخم های تنش را نشان دادند و بزرگترین دردش را بی آبی نامیدند.
اما قضیه اونجا اسف بار تر میشه که افراد سپاه دشمن (که ما اونها رو آدم های بی دین و نا مسلمون می دونیم) به قدری ادعای مسلمونی داشتن که روز عاشورا رو برای قرب به خدا روزه می گیرن و اعتقاد داشتن برای رضای خدا دارن با دشمن خدا می جنگند.
پیش خودم فکر کردم خیلی وقت ها هم من فکر می کنم کاری که می کنم درسته و یه مسلمون تمام عیارم ! غافل از اینکه شاید واقعا کارم یزیدی باشه و با کارم دل امام زمانم رو از خودم برنجونم!
در شگفتم از مردمی که خود در ظلم و جور و ستم و استبداد زندگی میکنند و بر حسین ِ آزاده ای می گریند که با سربلندی و عزت زندگی کرد و با افتخار به شهادت رسید.
کفش هایی که خریدار ندارد!
داشتم فکر می کردم چرا حضرت ابراهیم(ع) اینقدر محبوب خدا شده چرا شده خلیل الله* و چرا توی یه روز همه مسلمون های دنیا یاد اون می افتن؟
بعد فکر کردم اگه بعد از صد سال که تو آرزوی بچه دار شدن پرپر میزنی ووقتی دیگه نا امید شدی پسر دار یشی وبعد از چند سال وقتی تنها نتیجه زندگیت به سن جوونی و شادابیش برسه خدا بهت بگه با دستهای خودت سرشو ببر چی کار میکنی؟
خدا رو انتخاب میکنی یا پسرت رو؟
ابراهیم خدا رو انتخاب کرد برای همین شد دوست ویژه خدا، دوست صادق و مهربان، به خاطر صداقت و یه رنگی توی دوستیش!
کاری که فقط یه نفر دیگه تو تاریخ اون رو انجام داد در محرم سال 61
و این بار به جای فرزند، گوسفندی قربانی نشد.
*"فرهنگ عمید" خلیل : دوست مهربان و یکدل دوست ویژه دوست صادق
راستی عیدتون مبارک
به روايت زمان...
گاهي روزنه اي به سوي جان گشوده مي شود
رو به زمين و زمان
احساس مي كني كه عطري تازه در فضاي تو در توي جان پيچيده كه دل را طراوت و جان را آرامي ميبخشد
غريبانه ترين احساس آشنا!
اگر آن نسيم معطر در فضاي تو در توي دل نوزد
اگر آن حال و هواي معنوي در كوچه پس كوچه هاي جان نپيچد...
جان ميميرد و دل مي فرسايد!
آن نسيم خوشبوي "نمي دانيم چه" و "از كجا" رمز با طراوت و شور ماندنشاخ و برگهاي وجود آدمي است
گاهي آدمي براي به دست آوردنش روزها انتظار مي كشد و به دستش نمي آورد
گاهي آدمي خانه اي در دل اين نسيم خوشبو دارد و قدر آن را نمي داند
رمضان يكي از همين عطر هاي دل نواز هستي است
كه از كوي محبوب مي وزد و از بوستان پر گل آسمان مي گذرد و آب و هواي ملكوت را براي زمينيان مي آورد
با روزه هايش ؛ با نماز هايش ؛ با زيبايي هاي سحرش ؛ با لحظه هاي دعا در ليالي قدرش و ...
زندگي در ايام رمضان زيباست
همه چيز در آن حال و هواي ديگري دارد
گويي خدا سفره سفره سعادت ارمغان آدمي كرده است ؛ گويي محفلي است به ميزباني خدا و به ميهماني انسان كه لحظاتش از آسمان به عاريت گرفته شده
مگر نه اينكه آفتاب در هنگام طلوع ما را از خوابمان بيدار مي كند؟!
آري بايد در اين مجال بيدار شد
در اين آب جاري جان را شست و دل را به خورشيد روشناي رمضان هديه كرد
محمد علی نوری
خواستم بگويم:
فاطمه دختر خديجه بزرگ است.
ديدم كه فاطمه نيست.
خواستم بگويم كه: فاطمه دختر محمد(ص) است.
ديدم كه فاطمه نيست.
خواستم بگويم كه: فاطمه همسر على (ع) است.
ديدم كه فاطمه نيست.
خواستم بگويم كه: فاطمه مادر حسنين است.
ديدم كه فاطمه نيست.
خواستم بگويم كه: فاطمه مادر زينب است.
باز ديدم كه فاطمه نيست.
نه، اينها همه هست و اين همه فاطمه نيست.
فاطمه، فاطمه است.
بوی بهشت را می شنوم
روزگار غریبی است دخترم ... دنیا از آن غریب تر ...
این چه دنیایی است که دختر رسول خدا را در خویش تاب نمی آورد ؟!
این چه دنیایی است که راز آفرینش زن را در خود تحمل نمی کند ؟!
این چه عالمی است که دردانه خدا را از خویش می راند ؟!
آنجا جای تو نیست؛ دنیا هرگز جای تو نبوده است . بیا دخترم بیا؛ تو از آغاز هم دنیایی نبودی؛ تو از بهشت آمده بودی ...
این را هم باز بگویم که تو اولین کسی هستی که به بهشت وارد می شوی؛ تویی که بهشت را برای بهشتیان افتتاح می کنی .
این را اکنون که مهیای خروج از این دنیای بی وفا می شوی نمی گویم ؛ این را اکنون که تو "اسماء" را صدا می کنی که بیاید و رخت های مرگ را برایت مهیا کند نمی گویم ؛ این را اکنون که تو وضوی وفات می گیری نمی گویم ...
همیشه گفته ام ؛ در همه جا گفته ام که من از فاطمه بوی بهشت می شنوم ...
