شاید شما هم این جمله دکتر شریعتی رو شنیده باشید:

حسین (ع) بیشتر از آب تشنه لبیک بود . افسوس که به جای افکارش زخم های تنش را نشان دادند و بزرگترین دردش را بی آبی نامیدند.

اما قضیه اونجا اسف بار تر میشه که افراد سپاه دشمن (که ما اونها رو آدم های بی دین و نا مسلمون می دونیم) به قدری ادعای مسلمونی داشتن که روز عاشورا رو برای قرب به خدا روزه می گیرن و اعتقاد داشتن برای رضای خدا دارن با دشمن خدا می جنگند.

پیش خودم فکر کردم خیلی وقت ها هم من فکر می کنم کاری که می کنم درسته و یه مسلمون تمام عیارم ! غافل از اینکه شاید واقعا کارم یزیدی باشه و با کارم دل امام زمانم رو از خودم برنجونم!

 در شگفتم از مردمی که خود در ظلم و جور و ستم و استبداد زندگی میکنند و بر حسین ِ آزاده ای می گریند که با سربلندی و عزت زندگی کرد و با افتخار به شهادت رسید.