بوی بهشت

بوی بهشت را می شنوم

روزگار غریبی است دخترم ... دنیا از آن غریب تر ...

این چه دنیایی است که دختر رسول خدا را در خویش تاب نمی آورد ؟!

این چه دنیایی است که راز آفرینش زن را در خود تحمل نمی کند ؟!

این چه عالمی است که دردانه خدا را از خویش  می راند ؟!

آنجا جای تو نیست؛ دنیا هرگز جای تو نبوده است . بیا دخترم  بیا؛  تو از آغاز هم دنیایی نبودی؛  تو از بهشت آمده بودی ...

این را هم باز بگویم که تو اولین کسی هستی که به بهشت وارد می شوی؛ تویی که بهشت را برای بهشتیان افتتاح می کنی .

این را اکنون که مهیای خروج از این دنیای بی وفا می شوی نمی گویم ؛ این را اکنون که تو "اسماء" را صدا می کنی که بیاید و رخت های مرگ را برایت مهیا کند نمی گویم ؛ این را اکنون که تو وضوی وفات می گیری نمی گویم ...

همیشه گفته ام ؛ در همه جا گفته ام که من از فاطمه بوی بهشت می شنوم ...