حواء

بیایید خودمان "تغییری" شویم که در دنیا جستجویش می کنیم (گاندی)

درباره وبلاگ

از بهشت كه بيرون آمد، دارايي‌اش فقط يك سيب بود. سيبي كه به وسوسه آن را چيده بود. و مكافات اين وسوسه هبوط بود.فرشته‌ها گفتند: تو بي‌بهشت مي‌ميري. زمين جاي تو نيست. زمين همه ظلم است و فساد. و انسان گفت: اما من به خودم ظلم كرده‌ام. زمين تاوان ظلم من است. اگر خدا چنين مي‌خواهد، پس زمين از بهشت بهتر است.
خدا گفت: برو و بدان جاده‌اي كه تو را دوباره به بهشت مي‌رساند و از زمين مي‌گذرد؛ زميني آكنده از شروخير، آكنده از حق و از باطل، از خطا و از صواب؛ و اگر خير و حق و صواب پيروز شد تو باز خواهي گشت وگرنه...

و فرشته‌ها همه گريستند. اما انسان نرفت. انسان نمي‌توانست برود. انسان بردرگاه بهشت وامانده بود. مي‌ترسيد و مردد بود.
و آن وقت خدا چيزي به انسان داد. چيزي كه هستي را مبهوت كرد و كائنات را به غبطه واداشت.
انسان دستهايش را گشود و خدا به او «اختيار» داد.
خدا گفت: حال انتخاب كن. زيرا كه تو براي انتخاب كردن آفريده‌شدي. برو و بهترين را برگزين كه بهشت پاداش به‌گزيدن توست.
عقل و دل و هزاران پيامبر نيز با تو خواهند آمد، تا توبهترين را برگزيني. و آنگاه انسان زمين را انتخاب كرد. رنج و نبرد و صبوري را. و اين آغاز انسان بود.
"عرفان نظر آهاری"
اینجا یه روزنه است به یه دنیای دخترونه
خوشحال میشم باهام بمونید!

آخرین جمله ی خدا

دوست خوبم سهیلا متن قشنگی به نام"همبازی بهشتی" نوشته ی عرفان نظر آهاری روتوی وبلاگش آورده که اگه دوست داشتین بخونین اینجاست:

و در آخر اینجوری تموم میشه:

هنوز آخرین جمله ی خدا توی گوشم زنگ می زند:

از قلب تو تا من یک راه مستقیم است اگر گم شدی از این راه بیا بلند شو و از دلت شروع کن .

شاید دوباره همدیگر را پیدا کنیم

+ نوشته شده توسط حواء در شنبه 1387/01/24 و ساعت 2:45 |